| تبليغات | X |
من يلدا رضايي يه دانش آموز سال سومي ساکن شيراز
به تاريخ تولد 21/06/ 1368
هــــــديه تولدم يادتون نره
من ميميرم واسه يادگاري اگه ميتونسنيد اتاقم رو مي ديديد پر از يادگاريه از همه کس از بچه گي تا امروز
من قسم خوردم هيچ وقت عاشق نشم اگر هم عاشق بشم اون عشق زميني رو دوست ندارم عشق خدايي رو ميخوام ــــــ البته من که عاشق خدا هستم ــــــ چرا بخوايم خودمون رو به گناه بکشيم و در آخر هم دلمون رو بشکنه و به ديگري دل ببنده
من که قبول ندارم ــــــ اگر با من موافقي هميشه به ياد من باش و واسم هر روز يه يادگاري بگذار ــــــ
آخر این ناله ی سوزنده اثر ها دارد
شب تاریک فروزنده سحر ها دارد
غافل از حال جگر سوخته ی عشق مباش
که در اتشکده ی سینه شرر ها دارد
خب بگذريم
اميدوارم در مکان و هر موقيتي هستيد منو فراموش نکنيد
يا حـــــــــــــــــــــــــق
دی ماه 85
نـوروز، جشن شكوهمـند ايران باستان، گــوياي پيـشينه ي تابناك ميهن ما و جلوه اي مهم از فرهنگ غني قـوم ايران است.
نوروز گذشت زمان و دگرگوني هاي دوران را شاهد بوده و پيوسته با آمد و رفت الهام بخش خود پايان فصلي ديگر را به ساكنـان اين سرزمين كهنسال اعلام كرده است. نوروز، تجديد خاطــره بـزرگـــي است. خاطره خويشاوندي انسان با طبيعت. گذشت سال هــاي دراز نه تنها از شكوهمندي سنّتهاي نوروزي نكاسته بلكه روشنگر اين واقعيت بوده كه بزرگ داشت نوروز و گرامي داشتن سنتهاي آن با احساس و انديشه ايراني، پيوند ناگسستني يافته است.
عظمت و شكوه خيال انگيز اين جشن ملي، پرنده فــكر ايـراني ميهن پرست و علاقه مند به سنتهاي ديرين را در عــالم بي انتهاي انديشه به پرواز در آورده و به سوي گذشته هايش مي كشاند.
ابوريحان بيروني در در پاسخ به اين سوال که
نــــــــــــــــــــــــــوروز چیستـــــــــــــــــــــــــ ؟؟؟؟
مي نويسد: « نخستين روز است از فروردين ماه و از اين جهت روز نو، نام كردند زيـرا كه پيـشـاني سال نو است و آنـچه از پس اوست از اين پنج روز، همه جشنهاست و ششم فروردين ماه نوروز را بزرگ دارند، زيرا كه خسروان بدان پنج روز حق هاي خشم و گروهـان بگزاردندي و حاجت ها روا كـردنـدي، آنـگاه بدين روز ششم خلـوت كردندي، خاصگان را و اعتقاد پارسـايان اند نـوروز نخستين آنست كه اول روزي است از زمانه و بدو فلك آغازيد گشتن.»
نوروز نامه منسوب به خيام آمده اســت كه:
« سبب نهادن نوروز آن بوده است كه چـون دانستند كه آفتاب را دو دور بـوده يكي آن سيصد و شست و پنج روز و ربــعي از به اول دقيـقه حمـل باز آيد، بـه همان وقت هر روز كه رفته بود بدين دقيـقه نتواند آمد ن چـه هـر سال از مد ت همي كم شود، چون جمشــيد اين دو را دريـافت نوروز نام نهاد و جشــن آيـين آورد. پـس از آن پادشاهـان ديـگر مردمان بدو اقتدار كردند.»
اين گاهنبار پس از جمشيد شاه سال به سال بر اهميت و فراگيري آن افزوده شد.
در زمان هخامنشيان و ساسانيان نوروز بعنوان سنتي فراگير و بسيار باشکوه چه در دربار شاهان و چه در خانه هاي مردم عامه اجرا مي شد.
با هجوم قوم عرب و نفوذ فرهنگ اسلامي و تطبيق فرهنگ ايران ِ زرتشتي با اسلام ، برداشتهاي اسلامي از سنتهاي ايراني از جمله نوروز صورت گرفت. از آن جمله از زبان و قلم انديشمندان اسلامي رفت که : خداوند حضرت آدم را در اول فروردين آفريد و پيامبر گرامي اسلام ، حضرت علي (ع) را در اين روز در دشت غديرخم به امامت و ولايت معرفي کرد و ...
به اين ترتيب نوروز و صدها سنت اصيل ايراني به مدد فرهنگ تطبيقي و التقاطي ِ خاص ايران به سنتهاي اسلامي وارد شد.
طبيعت پس از گذران ِ دوره اي سرد و بي محصول ، با آغاز بهار زنده شده و در واقع آفريده مي شود. انسان نيز بايد بعنوان يکي از مخلوقين ِ الهي سعي کند همراه طبيعت به رستاخيز برخيزد.
ماه فروردين را ماه ِ فَروَهَرها يا فَروَشي ها مي نامند. و آن عيد اموات است. دراين ماه بدليل رستاخيز ( نو شدن ِ موقت دنيا ) پرده ي ميان زنده گان و مرد گان به کناري رفته و ارواح ِ نيک ِ درگذشتگان به ملاقات ِ زندگان مي شتابند. رسم معروف قاشق زني ، نيز از همين اعتقاد نشات مي گيرد. ارواح ِ نيک بصورت افرادي که رويشان پوشيده است به پشت در خانه هاي زنده ها آمده و زنده ها نيز به آنان به رسم يادبود و برکت هديه اي مي دهند. و نيز تميز کردن خانه ها و روشن کردن چراغها و شمعها در زمان تحويل سال براي رضايت خاطر و هدايتِ فرورها ست.
ايرانيان قديم براي استقبال از سبزي ِ بهاران ، 25 روز مانده به فروردين بر 12 ستون ِ خشتي يا سنگي سبزه مي کاشتند.
ششمين روز ِ فروردين که بنا به نظرات بسياري محققان و موبدان زرتشتي ، سالروز تولد زرتشت اسپنتمان است ، به نوروز ِ بزرگ معروف است. آورده اند که در بامداد ِ آن روز به کوه ِ بوشنج شخص ِ خاموشي که دسته اي از گياهان ِ خوشبو در دست دارد ساعتي نمايان است ، سپس پنهان مي شود و تا سال ِ ديگر در همين هنگام ديگر نمايان نمي گردد.
و نيز :
پارسيان در تمامي روزهاي فروردين خانه هاي خود را چراغاني کرده و چوبهاي خوشبو مي سوزانند و شمع ها را روشن نگاه مي دارند.
خوانچه اي پهن مي کنند که بر آن هفت چيز که نامشان با حرف ِ سين شروع شده باشد مي گذارند مانند :
سبزه : نمودار ِ گلهاي زيبا و زينتي ، سرسبزي و خرمي .
سيب : ميوه اي بهشتي و نماد ِ زايش .
سمنو : از جوانه ي گندم ، نمود رويش و برکت .
سنجد : بوي برگ و شکوفه ي آن محرک ِ عشق و دلباختگي ست.
و ...
آينه و شمع بر سر سفره هفت سين نيز نماد ِ نور و روشنايي و شفافيت است.
معمولا تخم مرغ نيز بر سر سفره ي هفت سين هست که نماد ِ نطفه و باروري و زايش است. نيز در اساطير ِ ايران ، جهان ، تخم مرغي شکل است ، آسمان چون پوسته ي تخم مرغ و زرده اش نمودگار زمين است.
ماهي ِ زنده نيز نماد سرزندگي و شادابي ست.
و...
وهزاران فلسفه و رسوم متفاوت که در گوشه و کنار ِ ايران عزيزمان پراکنده است . در بعضي از کشورهاي شرق آسيا مانند چين ، هند و پاکستان نيز هر ساله مراسمي شبيه به نوروز انجام مي شود.
بسم الله الرحمن الرحیم
یا مقلب القلوب والبصار
یا مدبر اللیل و انهار
یا محول الحول و الاحوال
حوال حالنا الی احسن الحال
هر روزتان نـــــــــــوروز ، نــــــــــورزتان پیروز
نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند 1385 ساعت 6:58 مرتبط با موضوع مناسبت ها توسط ثریا |
براي جستجو در تمام مطالب سايت واژه كليدي مورد نظرتان را وارد کنيد :
